مىشود و مثل سابق قابل خوردن حيوان و انسان است . " چقدر از آب جارى ( در صورتى كه مرده در آن افتد ) نجس و چركين و كثيف مىشود ؟ " بايد مرده از آب بيرون آورده شود و سه مرتبه باران بر آب ببارد تا آن آب پاك شود و به‌مانند سابق ( يعنى مثل پيش از افتادن مرده در آن ) قابل خوردن حيوان و انسان مىشود " . اين بود خلاصه‌اى از شانزده فقره از باب ششم ونديداد كه سئوال و جواب بين زرتشت و اهورامزداست كه تكليف متدينين به آئين زرتشت را معين مىنمايد . به همين نحو در دوران ساسانيان گرامى و پاك نگاه داشتن آب و جلوگيرى از آلودگى آن بسيار مورد نظر زرتشتيان و آلوده نمودن آب در آئين زرتشت از گناههاى بزرگ بوده كه در بعضى اوقات برحسب درجه اهميت مجازات اعدام درباره مرتكب معمول مىگرديده است . از قوانين بهداشتى و طبى ( يا روش بهداشتى و طبى ) برمىآيد ، آنكه آب هم به‌مانند آتش همان حرمت آتش را داشته است . همچنين احكامى درباره آبهاى حاصل از برف و تگرك و باران دارد . ( فقرات 36 - 37 - 38 - 39 - 40 - 41 باب ششم ونديداد ) . در باب دوم ونديداد فقره 34 درباره مخزن و محل نگاهدارى آب آمده است كه : " جمشيد در محلى آب را به اندازه مسافت هزار قدم انبار كرد در آنجا بازارى ساخت كه در آن سبزيها و خوراك فاسد نشونده بود " . درباره آب همانطور كه در بالا مذكور افتاد ايرانيان قديم معتقدات كم‌نظيرى داشتند . مثلا در فقره هشتم از باب پنجم ونديداد آمده است : كه زرتشت از اهورامزدا